ແມ່ນບໍ່ວ່າ ລັດທິມາກ - ເລນິນ “ມາຈາກ ພາຍນອກ, ເລີ່ມຈາກໂລກຕາເວັນຕົກ ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງບໍ່ສອດຄ່ອງກັບຫວຽດນາມ” ຫຼືແນວໃດ?
ວ.ກ.ອອນໄລ - ຄວາມເປັນຈິງແຫ່ງປະຫວັດສາດໃຫ້ເຫັນວ່າ, ນັບແຕ່ມື້ເປັນຮູບເປັນຮ່າງ ຂະຫຍາຍຕົວ ແລະ ກໍ່ຕັ້ງຂຶ້ນ ໃນທ້າຍສະຕະວັດທີ XIX, ທິດສະດີມາກ-ເລນິນ
ແລະ ບັນດາມູນຫຼັກ ກົດເກນເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ຊຶ່ງທິດສະດີດັ່ງກ່າວຄົ້ນເຜີຍອອກມານັ້ນ ນັບມື້ນັບໄດ້ຮັບການພິສູດຢັ້ງຢືນ ດ້ວຍພຶດຕິກຳແຫ່ງຊີວິດ, ໄດ້ຮັບການຮັບຮູ້ຢ່າງກວ້າງຂວາງ ແລະ ກາຍເປັນຮາກຖານແນວຄິດ ເປັນເຂັມທິດຊີ້ທາງ ໃຫ້ແກ່ການເຄື່ອນໄຫວປະຕິວັດ ຂອງຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ, ເປັນອາວຸດທິດສະດີອັນແຫຼມຄົມ ຂອງຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ ແລະ ປະຊາຊົນຜູ້ອອກແຮງງານ
ແລະ ຂອງບັນດາພັກການເມືອງຜູ້ນຳໜ້າ ທີ່ແທ້ຈິງ ຂອງຊົນຊັ້ນດັ່ງກ່າວຢູ່ໃນໂລກ ຊຶ່ງໃນນັ້ນມີຫວຽດນາມ.
ໃນຕະຫຼອດສະຕະວັດທີ່ຜ່ານມາ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນໃນສອງສາມທົດສະວັດທ້າຍສະຕະວັດທີ XX, ພິເສດແມ່ນພາຍຫຼັງທີ່ລັດທິສັງຄົມນິຍົມ
ເປັນຈິງ ຢູ່ສະຫະພາບໂຊວຽດແລະຢູ່ບັນດາປະເທດເອີຣົບຕາເວັນອອກ ຖືກພັງທະລາຍລົງ, ລັດທິມາກ - ເລນິນໄດ້ຖືກບິດເບືອນ ເສກສັນປັ້ນແຕ່ງຢ່າງສວຍໂອກາດ ຫຼືຄຳພີຊີຊົງທຸກຊະນິດ. ນັບແຕ່ຕົ້ນສະຕະວັດທີ XXI ມາເຖິງປັດຈຸບັນ, ກົນອຸບາຍບິດເບືອນ ເສກສັນປັ້ນແຕ່ງລັດທິມາກ - ເລນິນ ຊ້ຳພັດເພີ່ມທະວີຂຶ້ນທາງດ້ານຂະໜາດ ກໍ່ຄືຮູບການ, ມີລັກສະນະອັນຕະລາຍ ແລະໂຫດຫ້ຽມເລິກແລບກວ່າເກົ່າ. ບັນດາອິດທິກຳລັງສັດຕູມີກົນອຸບາຍບຸກໂຈມຕີໂດຍກົງໃສ່ ທິດສະດີວິທະຍາສາດ ແລະປະຕິວັດດັ່ງກ່າວນັ້ນ ເພື່ອແນໃສ່ຍຸບຍອບອິດທິພົນ, ນັບທັງປ້າຍສີຊີວິດສ່ວນຕົວ ແລະພາລະກິດປະຕິວັດຂອງ ກ.ມາກ, ຟ.ອັງແກນ ແລະ ວ.ອີ.ເລນິນ; ພວກເຂົາພະຍາຍາມປະຕິບັດກົນອຸບາຍປະຕິເສດ ລົບລ້າງລັດທິມາກ - ເລນິນ ທັງໝັດໃນໂລກ, ຜິປອງທຳລາຍ ມ້າງເພຮາກຖານແນວຄິດການເມືອງຂອງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ. ອາດຈະເຫັນໄດ້ຢ່າງງ່າຍດາຍວ່າ ພວກເຂົາກຳລັງພະຍາຍາມໂຄສະນາ ຕີຄ້ອງຮ້ອງປ່າວໃຫ້ແກ່ທັດສະນະທີ່ວ່າ: “ທິດສະດີມາກແມ່ນຜະລິດຕະພັນຂອງສະຕະວັດທີ XIX, ດັ່ງນັ້ນເມື່ອເອົາມາຕັ້ງໄວ້ໃນສະພາບແວດລ້ອມຂອງສະຕະວັດທີ XXI ຖ້າຫາກມັນບໍ່ຫຼ້າຫຼັງ ມັນກໍ່ບໍ່ອາດເປັນວິທະຍາສາດໄດ້”(!); “ລັດທິມາກ - ເລນິນເປັນສິ່ງທີ່ມາຈາກພາຍນອກ, ເລີ່ມຈາກໂລກຕາເວັນຕົກ ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງບໍ່ສອດຄ່ອງກັບຫວຽດນາມ”,
ໆລໆ.. (!).
ແຕ່, ຄວາມຈິງແມ່ນຄືກັບສິ່ງທີ່ບັນດາອິດທິກຳລັງສັດຕູຂອງລັດທິມາກ - ເລນິນ ໄດ້ໂຄສະນາ ຫຼືແນວໃດ?
ກ.ມາກ, ຟ.ອັງແກນ, ວ.ອີ.ເລນິນ ແມ່ນບັນດານັກວິທະຍາສາດ - ນັກປະຕິວັດ. ອຸດົມຄະຕິຂອງພວກເພີ່ນ ແມ່ນຄວາມມຸ່ງມາດປາຖະໜາ ຂອງມະນຸດຊາດຜູ້ກ້າວໜ້າ ນັ້ນຄື: ມະນຸດໄດ້ຮັບການປົດປ່ອຍຢ່າງສົມບູນໃຫ້ພົ້ນອອກຈາກການກົດຂີ່ຂູດຮີດທຸກຢ່າງ, ໄດ້ກິນອິ່ມນຸ່ງອຸ່ນສຸກກາຍສະບາຍໃຈ ມີເສລີພາບ
ແລະຜາສຸກ. ຂໍຖາມ, ແມ່ນບໍ່ວ່າ ສິ່ງສັກສິດຄືແນວນັ້ນມີພຽງໂລກຕາເວັນຕົກຕ້ອງການແຕ່ຜູ້ດຽວ ແລະ ອຸດົມຄະຕິຂອງພວກເພີ່ນພຽງແຕ່ສອດຄ່ອງກັບໂລກຕາເວັນຕົກເທົ່ານັ້ນ ຫຼືແນວໃດ ຊຶ່ງລັດທິທຶນນິຍົມ ພວມຢຽບຢ່ຳຍ່ຳຍີ່ຢ່າງເລິກແລບແນບນຽນ ໃສ່ຊາຕາກຳຂອງແຕ່ລະຄົນ ກໍ່ຄືຂອງບັນດາຊົນຊາດ? ທິດສະດີທີ່ພວກເພີ່ນກໍ່ຕັ້ງຂຶ້ນ
ແລະພະຍາຍາມປົກປັກຮັກສາຢ່າງບໍ່ອິດເໝື່ອຍນັ້ນ ແມ່ນເພື່ອແນໃສ່ຫັນອຸດົມຄະຕິດັ່ງກ່າວໃຫ້ເປັນຄວາມຈິງ, ບົນພື້ນຖານປະຫວັດສາດຕົວຈິງ, ຢ່າງພາວະວິໄສຕາມ ໂລຊິກແຫ່ງການພັດທະນາຈຳເປັນແນ່ນອນຂອງມະຂຸດຊາດ , ດ້ວຍວິທີ “ຜ່າຕັດ” ແລະຫັນປ່ຽນປະຕິວັດຕໍ່ກັບສັງຄົມໃນສະໄໝນັ້ນໆ. ເວົ້າຢ່າງອື່ນ, ທິດສະດີຂອງພວກເພີ່ນພຽງແຕ່ຊ່ວຍໃຫ້ມະຂຸດຊາດ ຄັດເລືອກເອົາສິ່ງທີ່ຄວນ ແລະ ຕ້ອງໄປຕາມເສັ້ນທາງ ພາໄປເຖິງສັງຄົມທີ່ບໍ່ມີຄົນຂູດຮີດຄົນ , ດ້ວຍບັນດາ ກຳລັງ ຕັດສິນເບື້ອງຕົ້ນ ບັນດາເງື່ອນໄຂ ທີ່ມີລັກສະນະຕ້ອງການ ແລະພຽງພໍ, ເມື່ອຢືນຢູ່ສາມແຍກປະຫວັດສາດແຫ່ງການ ຄັດເລືອກ ແລະຕ້ອງຕັດສິນຕົກລົງ . ຂໍຖາມ,
ໂລກຕາເວັນອອກ ຊຶ່ງເປັນບ່ອນທີ່ລັດທິລ່າເມືອງຂຶ້ນພວມກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງ ບັນດາປະຊາຊາດນັ້ນ ຈະຕ້ອງການສິ່ງດັ່ງກ່າວຫຼືບໍ່? ຫຼືວ່າ ມີພຽງໂລກຕາເວັນຕົກ ຊຶ່ງເປັນບ່ອນທີ່ປະຊາຊົນຜູ້ອອກແຮງງານ ໃນບັນດາປະເທດທຶນນິຍົມ ກຳລັງຖືກຊົນຊັ້ນນາຍທຶນ ກົດຂີ່ຂູດຮີດ, ຈຶ່ງຕ້ອງການສິ່ງດັ່ງກ່າວນັ້ນ?
ຄວາມຕ້ອງການ, ຄວາມສອດຄ່ອງ, ບົດບາດເປັນຮາກຖານ, ພື້ນຖານແນວຄິດທິດສະດີ, ເປັນເຂັມທິດຊີ້ທາງໃຫ້ແກ່ການເຄື່ອນໄຫວປະຕິວັດ ຂອງລັດທິມາກ - ເລນິນ ຕໍ່ກັບປະຫວັດສາດແຫ່ງການຂະຫຍາຍຕົວຂອງການປະຕິວັດໂລກ ແລະ ຫວຽດນາມນັ້ນ ອາດຈະສັງລວມຢູ່ໃນບາງຈຸດຕົ້ນຕໍລຸ່ມນີ້ :
1- ການເຄື່ອນເໜັງ, ການຂະຫຍາຍຕົວແຕ່ຍຸກບູຮານມາເຖິງປັດຈຸບັນຂອງມະນຸດຊາດ
ແລະຂອງປະຫວັດສາດແຫ່ງຊາດຫວຽດນາມ
ເປັນຫຼັກຖານພະຍານອັນຈະແຈ້ງ ທີ່ຢືນຢັນວ່າ, ທິດສະດີຮູບຖານເສດຖະກິດ-ສັງຄົມຂອງລັດທິມາກ - ເລນິນ ແມ່ນວິທະຍາສາດ ຖືກຕ້ອງ
ແລະສ່ອງແສງຢ່າງຊັດເຈນເຖິງປະຫວັດສາດແຫ່ງການເຄື່ອນເໜັງ ຂະຫຍາຍຕົວຈະເລີນກ້າວໜ້າ ຂອງມະນຸດຊາດທັງໝົດ, ໃນນັ້ນມີຊາດຫວຽດນາມ.
ທຸກຄົນລ້ວນແຕ່ຮູ້ແລ້ວວ່າ, ທິດສະດີຮູບຖານເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ແມ່ນພື້ນຖານທິດສະດີ
ແລະວິທີວິທະຍາຂອງລັດທິມາກ - ເລນິນ ທີ່ໃຊ້ເພື່ອເຂົ້າເຖິງການຄົ້ນຄວ້າ, ອະທິບາຍ, ຄາດຄະເນການຂະຫຍາຍຕົວທີ່ມີລັກສະນະປະຫວັດສາດ - ທຳມະຊາດ ຂອງສັງຄົມມະນຸດເວົ້າລວມ, ຂອງແຕ່ລະຊາດເວົ້າໂດຍສະເພາະ,
ໃນນັ້ນມີການຂະຫຍາຍຕົວຂອງປະຫວັດສາດຫວຽດນາມ. ທິດສະດີດັ່ງກ່າວໄດ້ຊີ້ແຈ້ງ:
- ປະຫວັດສາດການຂະຫຍາຍຕົວຂອງມະນຸດຊາດ ແມ່ນປະຫວັດສາດແຫ່ງການຂະຫຍາຍຕົວ ແລະ ປ່ຽນແທນຊຶ່ງກັນແລະກັນ
ລະຫວ່າງບັນດາຮູບຖານເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ,
ໃນນັ້ນ ມີການຂະຫຍາຍຕົວຂອງບັນດາການພົວພັນການຜະລິດ ຕາມທິດກ້າວໜ້າ ທີ່ເປັນພື້ນຖານໂຄງລ່າງ ຊຶ່ງຢູ່ເທິງນັ້ນ ໂຄງບົນທີ່ສອດຄ່ອງໄດ້ຮັບການສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນ.
- ປະຫວັດສາດສັງຄົມມະນຸດໄດ້ ແລະ ພວມຜ່ານ 5 ຮູບຖານເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ. ນັ້ນແມ່ນກົດເກນລວມແຫ່ງການຂະຫຍາຍຕົວ ຂອງສັງຄົມມະນຸດ; ສ່ວນສຳລັບແຕ່ລະປະຊາຊາດ
ແມ່ນອາດຈະປະຂ້າມຮູບຖານໃດໜຶ່ງ ໂດຍແລ້ວແຕ່ເງື່ອນໄຂປະຫວັດສາດຂອງຍຸກສະໄໝ
ແລະ ຂອງຊາດ. ຫວຽດນາມປະຂ້າມການຂະຫຍາຍຕົວຂອງຮູບຖານເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ກຳມະສິດຂ້າທາດ ແລະ ຮູບຖານເສດຖະກິດ-ສັງຄົມທຶນນິຍົມ ນັ້ນແມ່ນຄວາມຈິງປະຫວັດສາດພາວະວິໄສ ທີ່ບໍ່ອາດຈະປະຕິເສດໄດ້.
ເປັນອັນວ່າ, ບັນດາຜູ້ກໍ່ຕັ້ງລັດທິມາກ -
ເລນິນ ບໍ່ພຽງແຕ່ “ຜ່າຕັດ” ບັນດາຮູບຖານເສດຖະກິດ-ສັງຄົມແບບງ່າຍດາຍເທົ່ານັ້ນ ຫາກຍັງໄດ້ວິໄຈໄຈ້ແຍກໃຫ້ເຫັນແຈ້ງທາດແທ້
ແລະ ບັນດາຄວາມຂັດແຍ່ງພື້ນຖານ ຢູ່ໃນແຕ່ລະຮູບຖານເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ແລະ ສຸດທ້າຍ ກໍ່ໄດ້ຄາດຄະເນການປ່ຽນແທນລະຫວ່າງບັນດາຮູບຖານເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ຈາກຕ່ຳຂຶ້ນສູ່ສູງຕາມລຳດັບ ຫຼືຕາມແບບກ້າວກະໂດດຢ່າງສັດຈະວິພາກ, ຕາມກົດເກນ. ຢ່າງເປັນແບບປະຫວັດສາດ - ທຳມະຊາດ, ຊຶ່ງຄືກັນກັບການກ້າວແຕ່ລະບອບກອມມູນິດປະຖົມບູຮານ ມະນຸດຊາດໄດ້ຂຶ້ນສູ່ລະບອບກຳມະສິດຂ້າທາດ
ແລ້ວຂຶ້ນລະບອບສັກດິນາ ແລະຂຶ້ນສູ່ລະບອບທຶນນິຍົມ, ດັ່ນນັ້ນ ຫຼັງຈາກຮູບຖານເສດຖະກິດ-ສັງຄົມທຶນນິຍົມ ຕ້ອງແມ່ນຮູບຖານເສດຖະກິດ-ສັງຄົມທີ່ກ້າວໜ້າກວ່າ, ນັ້ນແມ່ນສັງຄົມກອມມູນິດນິຍົມ. ນັ້ນແມ່ນຄວາມຈຳເປັນປະຫວັດສາດທີ່ຖືກກັບກົດເກນ ຊຶ່ງວິທະຍາສາດມາກຊິດໄດ້ຊີ້ອອກ.
ຍ້ອນລັດທິມາກ - ເລນິນ ແມ່ນວິທະຍາສາດ ແລະ ປະຕິວັດຢ່າງເຖິງຖອງ ດັ່ງນັ້ນ ມັນຈຶ່ງແກ້ໄຂຄວາມຕຶກຕອງ ຄວາມຕ້ອງການເພື່ອກ້າວໜ້າທຸກຢ່າງ ຂອງມະນຸດຊາດຜູ້ອອກແຮງງານ, ເຖິງວ່າຈະຢູ່ໂລກຕາເວັນອອກ ຫຼືຢູ່ໂລກຕາເວັນຕົກກໍ່ຕາມ, ຄືທີ່ກະໂຕມັນສ່ອງແສງແຈ້ງສະຫວ່າງ. ຄວາມຈິງແຫ່ງປະຫວັດສາດໃຫ້ເຫັນວ່າ, ນັບແຕ່ເມື່ອລັດທິມາກເປັນຮູບເປັນຮ່າງ ແລະຂະຫຍາຍຕົວ ໃນລະຫວ່າງກາງສະຕະວັດທີ XIX, ລະບົບບັນດາແນວຄິດ ທັດສະນະ ແລະບັນດາມູນຫຼັກ ກົກເກນເສດຖະກິດ-ສັງຄົມ ຊຶ່ງລະບົບວິທະຍາສາດນັ້ນຄົ້ນເຜີຍອອກມາ ກໍ່ນັບມື້ນັບໄດ້ຮັບການພິສູດຢັ້ງຢືນດ້ວຍພຶດຕິກຳແຫ່ງຊີວິດການເປັນຢູ່, ໄດ້ຮັບການຮັບຮູ້ຢ່າງກວ້າງຂວາງ
ແລະກາຍເປັນຮາກຖານແນວຄິດ ເປັນເຂັມທິດຊີ້ທາງໃຫ້ແກ່ການເຄື່ອນໄຫວປະຕິວັດ ຂອງຊົນຊັ້ນກຳມະກອນທົ່ວໂລກ, ເປັນອາວຸດທິດສະດີອັນແຫຼມຄົມຂອງຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ ແລະປະຊາຊົນຜູ້ອອກແຮງງານ ໃນທະວີບຕ່າງໆ ແລະຂອງບັນດາພັກທີ່ນຳໜ້າ ແທ້ຈິງຂອງຊົນຊັ້ນດັ່ງກ່າວນັ້ນ, ໂດຍບໍ່ວ່າຈະຢູ່ຫວຽດນາມ ຫຼືປະເທດອື່ນໃດ, ຊາດອື່ນໃດ ຫຼືທະວີບໃດ.
ໃຜໆກໍ່ອາດຈະເຫັນວ່າ, ນັບແຕ່ເມື່ອຫາກໍ່ເປັນພຽງ “ເງົາຜີ” ຢູ່ທະວີບເອີຣົບ ລັດທິກອມມູນິດວິທະຍາສາດກໍ່ໄດ້ຮັບການທົດລອງໃນພາກປະຕິບັດ ດ້ວຍການປະຕິວັດກຳມາຊີບ, ຊຶ່ງໄດ້ລະເບີດຂຶ້ນ ແລະສຳເລັດຜົນ, ອຳນາດການປົກຄອງຂອງກຳມະກອນຊາວນາ ຖືກສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນໃນພາກຕົວຈິງ, ລັດທິສັງຄົມນິຍົມຕົວຈິງໄດ້ຄົງຕົວຢູ່ໃນຖານະນາມເປັນລະບົບໜຶ່ງ ທີ່ມີລັກສະນະດີເດັ່ນທຸກຢ່າງ ແລະກຳລັງຊີວິດອັນແຮງກ້າຂອງມັນ ຢູ່ໃນໂລກ. ມັນແມ່ນວິນຍານຂອງບັນດາຂະບວນການກ້າວໜ້າ, ຊ່ວຍໃຫ້ບັນດາປະຊາຊາດທັບມ້າງລັດທິຟາດຊິດ, ປົດປ່ອຍຕົນເອງອອກຈາກແອກຄອບຄອງ ຂອງລັດທິລ່າເມືອງຂຶ້ນແບບເກົ່າ ແລະໃໝ່, ຍາດເອົາເອກະລາດແຫ່ງຊາດ ສິດທິພົນລະເມືອງ ແລະເສລີພາບມາໃຫ້ມະນຸດຊາດຜູ້ອອກແຮງງານທັງໝົດ ໂດຍບໍ່ແມ່ນໃຫ້ພຽງແຕ່ພາກຟ້າໃດໜຶ່ງເທົ່ານັ້ນ.
ກ.ມາກ ເປັນນັກວິທະຍາສາດທີ່ປີຊາສາມາດ ແລະເປັນນັກປະຕິວັດທີ່ເຖິງຖອງທີ່ສຸດ
ເພີ່ນໄດ້ເຜີຍແບຢ່າງຊັດເຈນທາດແທ້ຂູດຮີດ ຂອງລະບອບທຶນນິຍົມ ຄືຂູດຮີດຄຸນຄ່າສ່ວນເກີນ ຊຶ່ງເປັນຕົວການທີ່ໄດ້ຄຸມຂັງປະຊາຊົນຜູ້ອອກແຮງງານ ຢູ່ໃນປະເທດມັນເອງ ຫຼືຢູ່ປະເທດເມືອງຂຶ້ນ ຂອງຊົນຊັ້ນນາຍທຶນ, ຜູ້ທີ່ໄດ້ຢຽບຢ່ຳຍ່ຳຍີ່ໃສ່ເອກະລາດ ອິດສາລະພາບ ຂອງບັນດາປະຊາຊາດໃນໂລກ. ທາດແທ້ຂູດຮີດຂອງລັດທິທຶນນິຍົມບໍ່ມີການປ່ຽນແປງ, ທາດແທ້ປະຕິການຮອບດ້ານຂອງພື້ນຖານການເມືອງນາຍທຶນປັດຈຸບັນຍັງຄົງຕົວຢູ່, ທາດແທ້ຂັດແຍ່ງ ວິກິດການ
ແລະ ທ່າອຽງຫາຍະນະອັນຈຳເປັນແນ່ນອນ
ຂອງລັດທິທຶນນິຍົມ ຍັງຄົງເປັນບັນຫາສົດໆຮ້ອນໆ ຂອງສະໄໝທີ່ ກ.ມາກ ມີຊີວິດຢູ່ ກໍ່ຄືຂອງສະໄໝປັດຈຸບັນ. ວ.ອີ.ເລນິນ ຊີ້ແຈ້ງວ່າ: “ທິດສະດີຂອງມາກ ແມ່ນທິດສະດີທີ່ສັກສິດຮອບດ້ານ ຍ້ອນວ່າມັນແມ່ນທິດວະດີທີ່ຊັດເຈນ (1) ” . ທ່ານປະທານໂຮ່ຈີມິນ ຂຽນວ່າ: “ລັດທິເລນິນ... ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນ “ຕຳລາ” ທີ່ສັກສິດ, ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນເຂັມທິດຊີ້ທາງເທົ່ານັ້ນ ຫາກຍັງເປັນດວງຕາເວັນສ່ອງເຍືອງເສັ້ນທາງໃຫ້ພວກເຮົາໄປເຖິງໄຊຊະນະສຸດທ້າຍ, ໄປເຖິງລັດທິສັງຄົມນິຍົມ ແ
ລະ ສັງຄົມກອມມູນິດ” (2) .
ແຕ່ວ່າ, ບັນດາທັດສະນະຜິດພາດ ແລະປະຕິການພັດອີງໃສ່ການພັງທະລາຍລົງຂອງຕົວແບບສັງຄົມນິຍົມ ຢູ່ເອີຣົບຕາເວັນອອກ ແລະ ສະຫະພາບໂຊວຽດ ເພື່ອຕີຄ້ອງຮ້ອງປ່າວຂຶ້ນວ່າ: “ລັດທິມາກຖືກປະລາໄຊແລ້ວ”(!). ແລະ, ມື້ນີ້, ພັດແມ່ນພວກເຂົາເອງໄດ້ເຜີຍໃຫ້ເຫັນຄວາມຮູ້ແບບ “ຄັດຖອດສຳນວນ”, “ອ້າງວາຈາ”, ດ້ານດຽວ ແລະຝືນວິທະຍາສາດ ກ່ຽວກັບລັດທິມາກ, ໃນເວລາທີ່ລັດທິທຶນນິຍົມພວມດີ້ນຮົນຢູ່ໃນບວກຕົມແຫ່ງວິກິດການ, ຄືດັ່ງທີ່ ກ.ມາກ ໄດ້ຄາດຄະເນ, ແລະພວກເຂົາພະຍາຍາມປິດບັງສະພາບການດັ່ງກ່າວ ດ້ວຍການຂຶ້ນລົງຂອງລັດທິສັງຄົມນິຍົມ. ຖ້ອຍທຳນອງ “ກ່າວອ້າງ” ຂອງພວກເຂົາບໍ່ອາດລໍ້ລວງຜູ້ໃດໄດ້. ມະໂນທຳຂອງທະນຸດຊາດຍັງຄົງສ່ອງໃສທຸ່ນທ່ຽງ ແລະ ສະຫຼາດທີ່ສຸດເມື່ອໃຫ້ທັດສະນະວ່າ “ລັດທິມາກຍັງຄົງຮັກສາຄວາມໝາຍ ແລະຄວາມສຳຄັນຂອງມັນໄວ້ໄດ້ໃນໂລກທັນສະໄໝ...” (3) , “ຍາມໃດກໍ່ເປັນຫຼັກຖານເພື່ອຕັດສິນຕົກລົງ ໃຫ້ແກ່ບັນດາການຈັດຕັ້ງປະຕິວັດ ຂອງຊົນຊັ້ນກຳມະກອນສາກົນ, ໃຫ້ແກ່ບັນດາພັກກອມມູນິດທີ່ແທ້ຈິງ ໃນການວາງແນວທາງຍຸດທະສາດ ຍຸດທະວິທີປະຕິວັດຂອງຕົນ” (4) . ມັນຂີດໝາຍການຂະຫຍາຍສະຕິປັນຍາຂອງມະນຸດຊາດ
ໃນສະໄໝຂ້າມຜ່ານຈາກລັດທະທຶນນິຍົມ ຂຶ້ນສູ່
ສັງຄົມນິຍົມ. ຍິ່ງກວ່ານັ້ນອີກ, ກະໂຕຜູ້ທີ່ໃສ່ຮ້າຍປ້າຍສີ ບິດເບືອນ ກ.ມາກ ໄດ້ຕັ້ງໃຈບໍ່ຮູ້ເຫັນວ່າ ລັດທິສັງຄົມນິຍົມຢູ່ສະຫະພາບໂຊວຽດ ແລະ ຢູ່ເອີຣົບຕາເວັນອອກ (ກ່ອນໜ້ານີ້) ຖືກພັງທະລາຍລົງ ບໍ່ແມ່ນຍ້ອນແນວຄິດວິທະຍາສາດຂອງລັດທິມາກ - ເລນິນ ບໍ່ມີລັກສະນະຍຸກສະໄໝອີກ ຫາກແມ່ນຍ້ອນການລົ້ມລະລາຍຂອງແນວທາງທີ່ຜິດພາດ ທີ່ຕົກໃສ່ພະຍາດອາດຍາສິດ ຄຳພີຕາຍຕົວ ອັດຕະວິໄສ
ເຈດຈຳນົງນິຍົມ ຊຶ່ງເລີ່ມແຕ່ຄວາມຜິດພາດໃນການສ້າງແນວທາງການນຳຂອງພັກຜູ້ກຳອຳນາດຢູ່ນັ້ນ, ຍ້ອນໄປຜິດກັບລັດທິມາກ - ເລນິນທີ່ແທ້ຈິງ, ຊ້ຳບໍ່ໜຳ ຍັງໄດ້ແກ້ໃໝ່ລັດທິມາກ ແລະທໍລະຍົດຕໍ່ລັດທິສັງຄົມນິຍົມວິທະຍາສາດ; ພ້ອມກັນນັ້ນ ບໍ່ອາດບໍ່ນັບທັງກົນອຸບາຍອັນໂຫດຫ້ຽມ ໃນຍຸດທະສາດ “ຫັນປ່ຽນໂດຍສັນຕິ” ທີ່ລັດທິຈັກກະພັດສາກົນນຳໃຊ້. ສັດຕູຂອງບັນດາພັກກອມມູນິດ ໄດ້ສວຍໃຊ້ຢ່າງສຸດຂີດ ຄວາມຜິດພາດຕ່າງໆໃນແນວທາງ, ຂໍ້ຂາດຕົກບົກພ່ອງຕ່າງໆ ທີ່ບໍ່ໄດ້ແກ້ໄຂຢ່າງທັນການໃນການນຳພາ ແລະບໍລິຫານບ້ານເມືອງຂອງພັກກຳອຳນາດຢູ່ປະເທດເຫຼົ່ານັ້ນ... ເພື່ອຊື້ຈ້າງຈອບອອຍ ຍຸຍົງ ແລະປຸກກຳລັງໃຈພາກສ່ວນສວຍໂອກາດພາຍໃນປະເທດ, ສົ່ງເສີມການເຄື່ອນໄຫວຝືນປະຕິວັດຢູ່ພາຍນອກ. ພວກສັດຕູຂອງ ກ.ມາກ ໄດ້ຖິ້ມໂທດທັງໝົດນັ້ນໃສ່ ກ.ມາກ,
ໃສ່ລັດທິມາກ - ເລນິນ (!).
ຜູ້ໃດຍັງມີຄວາມລະແວງສົງໄສກ່ຽວກັບເລື່ອງນັ້ນ ຂໍໃຫ້ອ່ານບົດໃນເວັບໄຊ htpp://vi.Wikipedia.org/wiki/KarlMarx : ປີ 1999, ມະຫາວິທະຍາໄລ ແຄມບຣິດ (University of Cambridge) ໄດ້ປະກາດການກວດສອບ ນັກແນວຄິດອັນດັບໜຶ່ງໃນສະຫັດສະວັດທີ 2, ຜົນກໍ່ຄື ກາກ ມາກ ນຳໜ້າ, ອານເບີດ ເອັນສເຕນ (Albert Einstein - ນັກວິທະຍາສາດທີ່ຍິ່ງໃຫຍ່) ທີ 2. ແລະໃນມໍ່ໆນີ້, ຕາມການສຳຫຼວດຄວາມເຫັນຂອງວາລະສານ Spiegel (ເຢຍລະມັນ), ກ.ມາກ ໄດ້ຮັບການນິຍົມຊົມຊອບຢ່າງແປກປະຫຼາດ - ປະຊາຊົນເຢຍລະມັນກວ່າ 50% ເວົ້າວ່າ “ການຕຳໜິວິພາກຂອງ ກ.ມາກ ຕໍ່ກັບລັດທິທຶນນິຍົມ ປັດຈຸບັນນີ້ຍັງມີຄຸນຄ່າຄືເກົ່າ”, ຊ້ຳບໍ່ໜຳ ກວ່າ 56% ໃຫ້ທັດສະນະວ່າ “ລັດທິສັງຄົມນິຍົມແມ່ນແນວຄິດດີ ແຕ່ປະຕິບັດບໍ່ດີ”; ແລະ ກ.ມາກ ຍັງໄດ້ຮັບຄວາມເຫັນດີເຫັນພ້ອມຈາກໄວໜຸ່ມຫຼາຍກວ່ານັ້ນອີກ. ແລະ,
ຕາມບົດຄວາມທີ່ລົງໃນ http://ww.guardian.co.uk/politics/jul/17/comment.theo bserverl , ທ່ານ ຈ.ໂຊຣອສ (G.Soros) ນັກທຸລະກິດອາເມລິກາ ຜູ້ຊຳນານໃນການວິເຄາະຄ່າເງິນ ແລະລົງທຶນຫຸ້ນ ໄດ້ຂຽນວ່າ “ກ.ມາກ ແລະ ຟ.ອັງແກນ ໄດ້ໃຫ້ການໄຈ້ແຍກດີທີ່ສຸດ ກ່ຽວກັບລະບົບທຶນນິຍົມ ກ່ອນໜ້ານີ້ 150 ປີ”. ວາລະສານ The New Yorker (ອາເມລິກາ) ກໍ່ໃຫ້ທັດສະນະວ່າ: ບັນດານັກເສດຖະສາດຍຸກປັດຈຸບັນພວນ “ກ້າວໄປຕາມຮອຍຕີນຂອງ ກ.ມາກ ໂດຍບໍ່ຮູ້ຕົວ” ໃນຂະບວນວິວັດແຫ່ງການແກ້ໄຂບັນດາບັນຫາທີ່ພວກເຂົາຕ້ອງປະເຊີນໜ້າ, ກ.ມາກ “ໄດ້ໄຈ້ແຍກລະບົບຫາຄວາມລ້ຳລວຍນີ້ ດີກວ່າໝູ່ໝົດ... ຄືດັ່ງວ່າ ກ.ມາກ ໄດ້ລຸກຂຶ້ນມາຈາກສຸສານ !”. ແລະຄວາມຈິງພວມພິສູດຢັ້ງຢືນວ່າ ກະໂຕລັດທິທຶນນິຍົມ ເຖິງວ່າຈະຢູ່ໂລກຕາເວັນອອກ ຫຼືຢູ່ໂລກຕາເວັນຕົກກໍ່ຕາມ (ແຕ່ຍີ່ປຸ່ນ ຈົນເຖິງເອີຣົບຕາເວັນຕົກ ແລະ ອາເມລິກາ...) ກໍ່ໄດ້ ແລະພວມໝູນໃຊ້ລັດທິມາກ - ເລນິນ ແນໃສ່ດັດສົມ ປັບປ່ຽນໃຫ້ຄ່ອງຕົວ ເພື່ອດຳລົງຄົງຕົວຢູ່ໄດ້ ຫັ້ນແຫຼະ.
ລັດທິມາກ - ເລນິນ ພວມ ແລະຈະພາທາງໃຫ້ແກ່ການປະຕິວັດຫວຽດນາມຕະຫຼອດໄປ, ພາຍໄຕ້ຄັນທຸງຂອງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ, ເພື່ອລັດທິສັງຄົມນິຍົມ ເພື່ອອຸດົມຄະຕິປະກອບສ່ວນປົດປ່ອຍມະນຸດຊາດຜູ້ອອກແຮງງານທັງໝົດ ຄືທີ່ທຸກຄົນລ້ວນແຕ່ເຫັນແຈ້ງ!
2- ລັດທິມາກ - ເລນິນ ຊີ້ບອກກົດເກນພາວະວິໄສ ຂອງຂະບວນວິວັດແຫ່ງການກຳເນີດ ຂະຫຍາຍຕົວຂອງລັດທິສັງຄົມນິຍົມ ລັດທິກອມມູນິດ; ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ຊີ້ໃຫ້ເຫັນເຖິງເງື່ອນໄຂອັດຕະວິໄສທີ່ຕັດສິນຂອງຂະບວນວິວັດດັ່ງກ່າວນັ້ນ: ທິດສະດີທີ່ນຳໜ້າ ແລະພັກນຳໜ້າຂອງຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ. ໃນຖະແຫຼງການຂອງພັກກອມມູນິດ, ກ.ມາກ - ຟ.ອັງແກນໄດ້ຍົກໃຫ້ເຫັນແຈ້ງ ແນວຄິດກ່ຽວກັບເງື່ອນໄຂເພື່ອປົດປ່ອຍ ຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ ແລະ ປະຊາຊົນຜູ້ອອກແຮງງານ ນັ້ນແມ່ນຕ້ອງມີ “ກອງກຳລັງນຳໜ້າ ພ້ອມດ້ວຍທິດສະດີນຳໜ້າ ແລະການກະທຳນຳໜ້າ”. ກ.ມາກ
ແລະ ຟ.ອັງແກນໄດ້ຂຽນແຈ້ງວ່າ ຊາວພັກກອມມູນິດເດັດຂາດບໍ່ມີຜົນປະໂຫຍດອື່ນໃດ ທີ່ແຍກອອກຈາກຜົນປະໂຫຍດຂອງຊົນຊັ້ນກຳມາຊີບ. ທາງດ້ານພຶດຕິກຳ, ຊາວພັກກອມມູນິດແມ່ນພາກສ່ວນທີ່ເດັດດ່ຽວທີ່ສຸດ..., ເປັນພາກສ່ວນທີ່ຍາມໃດກໍຊຸກຍູ້ໃຫ້ຂະບວນການກ້າວຂຶ້ນ; ທາງດ້ານທິດສະດີ, ພວກເຂົາລື່ນກາຍກວ່າ ພາກສ່ວນທີ່ຍັງເຫຼືອຂອງຊົນຊັ້ນກຳມາຊີບ ຍ້ອນວ່າພວກເຂົາເຂົ້າໃຈແຈ້ງກ່ຽວກັບບັນດາເງື່ອນໄຂ ລຳດັບດຳເນີນ ແລະໝາກຜົນລວມຂອງຊົນຊັ້ນກຳມາຊີບ.
ໃນນິພົນ “ເຮັດຫຍັງ ?”, ວ.ອີ. ເລນິນໄດ້ຢັ້ງຢືນ: “ບໍ່ມີທິດສະດີປະຕິວັດ ກໍ່ບໍ່ອາດມີຂະບວນການປະຕິວັດ” (5) ; “ມີພຽງພັກໃດທີ່ມີທິດສະດີນຳໜ້າຊີ້ນຳເທົ່ານັ້ນ ຈິ່ງມີຄວາມສາມາດເຮັດລ້ອນພາລະບົດບາດນັກຮົບນຳໜ້າ ” (6 ).
ໄຊຊະນະຂອງການປະຕິວັດເດືອນສິງຫາ ປີ 1945 ຂອງປະຊາຊົນຫວຽດນາມ ພາຍໄຕ້ການນຳພາຂອງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ ໂດຍແມ່ນທ່ານປະທານໂຮຈີມິນ ເປັນຜູ້ກໍ່ຕັ້ງ ຝຶກຝົນຫຼໍ່ຫຼອມ ອົບຮົມສຶກສາ, ພັກເອົາລັດທິມາກ - ເລນິນ ເປັນຮາກຖານແນວຄິດ ເປັນເຂັມທິດຊີ້ທາງໃຫ້ແກ່ການເຄື່ອນໄຫວປະຕິວັດຂອງຕົນ, ນັ້ນເປັນຫຼັກຖານອັນໜັກແໜ້ນທີ່ສຸດທີ່ພິສູດຢັ້ງຢືນວ່າ ລັດທິມາກ - ເລນິນ ໄດ້ຖືບົດບາດທິດສະດີພາທາງອັນແທ້ຈິງໃຫ້ແກ່ໄຊຊະນະຂອງການປະຕິວັດຫວຽດນາມ.
ປີ 1858, ພວກລ່າເມືອງຂຶ້ນຝະລັ່ງຮຸກຮານຫວຽດນາມ. ໂດຍເສີມຂະຫຍາຍມູນເຊື້ອຮັກຊາດຕ້ານການຮຸກຮານຈາກພາຍນອກ ປະຊາຊົນຫວຽດນາມໄດ້ລຸກຮືຂຶ້ນຕໍ່ສູ້ ຕ້ານພວກຮຸກຮານ ໃນເວລາກວ່າເຄິ່ງສະຕະວັດ ແຕ່ບໍ່ສຳເລັດຜົນ. ຕົ້ນສະຕະວັດທີ XX ຂະບວນການຮັກຊາດຕາມທ່າອຽງນາຍທຶນກໍ່ປະລາໄຊຕາມລຳດັບມາ. ປະເທດຊາດຄືວ່າບໍ່ມີທາງອອກ.
ປີ 1911, ອ້າຍຊາວໜຸ່ມ ຫງວຽນເຕິດແທ່ງ ດ້ວຍຊື່ຫຍໍ້ ອ້າຍບາ ໄດ້ເດີນທາງໄປຕ່າງປະເທດເພື່ອຊອກຫາເສັ້ນທາງກູ້ຊາດ. ພາຍຫຼັງ 10 ປີ (1911 - 1920) ແຫ່ງການພະເນຈອນໃນທົ່ວທຸກທະວີບ ທັງຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີ ທັງຄົ້ນຄວ້າພຶດຕິກຳການປະຕິວັດໃນໂລກ, ທ່ານຫງວຽນອາຍກວັກ ໄດ້ໄປເຖິງຂໍ້ສະຫຼຸບ: “ມີພຽງລັດທິສັງຄົມນິຍົມ ແລະລັດທະກອມມູນິດເທົ່ານັ້ນ ຈິ່ງສາມາດປົດປ່ອຍບັນດາປະຊາຊາດທີ່ຖືກກົດຂີ່ຂົ່ມເຫັງ ຢ່າງເຖິງຖອງໄດ້”. ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ເພີ່ນຕ້ອງໃຊ້ເວລາ 10 ປີອີກ
ເພື່ອກະກຽມທັງສາມດ້ານ: ແນວຄິດທິດສະດີ
ແນວທາງການເມືອງ ການຈັກຕັ້ງພະນັກງານ ຈິ່ງພາໄປເຖິງການກຳເນີດເກີດຂຶ້ນຂອງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ (ວັນທີ 3 ກຸມພາ 1930). ກ່ຽວກັບບົດບາດຂອງພັກກອມມູນິດ ແລະ ຂອງທິດສະດີ, ໃນນິພົນ “ເສັ້ນທາງປະຕິວັດ” ພິມຈຳໜ່າຍປີ 1927, ທ່ານຫງວຽນອາຍກວັກ ໄດ້ຄັດຄຳເວົ້າລືຊື່ຂອງ ວ.ອີ.ເລນິນ ໃນນິພົນ “ເຮັດຫຍັງ?” ແລະ ເພີ່ນຕັ້ງຄຳຖາມວ່າ: “ກ່ອນອື່ນໝົດ ການປະຕິວັດຈະຕ້ອງມີຫຍັງແດ່ ?”. ແລະ ເພີ່ນຕອບຢ່າງຈະແຈ້ງວ່າ: “ກ່ອນອື່ນໝົດ ຕ້ອງມີພັກປະຕິວັດ... ພັກໝັ້ນຄົງ ການປະຕິວັດຈິ່ງສຳເລັດ... ພັກຢາກໝັ້ນຄົງຕ້ອງມີລັດທິເປັນເສົາຄ້ຳ, ໃນພັກ ໃຜກໍ່ເຂົ້າໃຈ, ໃຜກໍ່ຕ້ອງໄປຕາມລັດທິດັ່ງກ່າວນັ້ນ. ພັກບໍ່ມີລັດທິ ກໍ່ບໍ່ຕ່າງຫຍັງກັບຄົນບໍ່ມີຄວາມສະຫຼາດ ກ່ຳປັນບໍ່ມີເຂັມທິດ.
ດຽວນີ້ຫຼັກທິດສະດີກໍ່ມີຫຼາຍ ລັດທິກໍ່ມີຫຼາຍ, ແຕ່ລັດທິແທ້ຈິງທີ່ສຸດ ແນ່ນອນທີ່ສຸດ ປະຕິວັດທີ່ສຸດ ແມ່ນລັດທິເລນິນ” (7) .
ໃນບົດໂອ້ລົມກັບຊຸດບຳລຸງສະມາຊິກພັກໃໝ່ ໂດຍຄະນະພັກນະຄອນຮ່າໂນ້ຍ ຈັດຕັ້ງຂຶ້ນເມື່ອປີ 1966 ທ່ານປະທານໂຮ່ຈີມິນ ສືບຕໍ່ຢັ້ງຢືນວ່າ: “ບໍ່ມີທິດສະດີກ່ຽວກັບລັດທິສັງຄົມນິຍົມວິທະຍາສາດ ກໍ່ບໍ່ອາດມີຫຼັກໝັ້ນຊົນຊັ້ນທີ່ໜັກແໜ້ນໄດ້. ດັ່ງນັ້ນ ພວກນ້ອງຈົ່ງພະຍາຍາມຮ່ຳຮຽນທິດສະດີມາກ - ເລນິນ, ຮ່ຳຮຽນແນວທາງ ນະໂຍບາຍຂອງພັກ; ພ້ອມກັນນັ້ນກໍ່ຕ້ອງຮ່ຳຮຽນວັດທະນະທຳ ເຕັກນິກ ແລະວິຊາສະເພາະ” (8) .
ໃນຊຸມປີທ້າຍຊີວິດຂອງຕົນ, ເມື່ອຂຽນ ພິໄນກຳ, ລູງໂຮ່ ສືບຕໍ່ຢັ້ງຢືນແນວຄິດກ່ຽວກັບບົດບາດຂອງລັດທິມາກ - ເລນິນ ແລະ ຂອງພັກກອມມູນິດ.
3- ວ.ອີ.ເລນິນ ໄດ້ສືບທອດ ຂະຫຍາຍເພີ່ມເຕີມ ແລະ ໝູນໃຊ້ຢ່າງປະດິດສ້າງທິດສະດີຂອງ
ກ.ມາກ ເຂົ້າໃນພຶດຕິກຳປະຕິວັດຢູ່ລັດເຊຍ ແລະ ຢູ່ໃນໂລກ, ບົນພື້ນຖານນັ້ນໄດ້ວາງທິດສະດີກ່ຽວກັບການປະຕິວັດສັງຄົມນິຍົມໃນສະໄໝຈັກກະພັດນິຍົມ ອອກມາ.
ບົນພື້ນຖານການຄົ້ນຄວ້າ ວິເຄາະໄຈ້ແຍກຕ່າງໆ ກ່ຽວກັບລັດທິຈັກກະພັດ, ວ.ອີ.ເລນິນ ໄດ້ຄົ້ນເຜີຍກົດເກນການຂະຫຍາຍຕົວບໍ່ສະໝ່ຳສະເໝີກັນ ທາງດ້ານເສດຖະກິດ ແລະ ການເມືອງ ຂອງລັດທິທຶນນິຍົມ ໃນສະໄໝຈັກກະພັດນິຍົມ ແລະ ເພີ່ນກໍ່ໄດ້ສະຫລຸບວ່າ:
ການປະຕິວັດກຳມາຊີບອາດຈະໄດ້ຮັບໄຊຊະນະໃນບາງປະເທດ ຫຼືຊ້ຳບໍ່ໜຳ ໄດ້ຮັບໄຊຊະນະໃນປະເທດໜຶ່ງເປັນຕ່າງຫາກ ຊຶ່ງເປັນບ່ອນທີ່ລັດທິທຶນນິຍົມຍັງບໍ່ທັນຂະຫຍາຍຕົວກວ່າໝູ່ ແຕ່ເປັນຂອດທີ່ອ່ອນກວ່າໝູ່ ໃນສາຍພານທຶນນິຍົມ .
ໄຊຊະນະຂອງການປະຕິວັດເດືອນຕຸລາ ແຫ່ງລັດເຊຍ ປີ 1917 ໄດ້ພິສູດສິ່ງດັ່ງກ່າວນັ້ນ. ພ້ອມກັນນັ້ນ, ວ.ອີ.ເລນິນ ກໍ່ໄດ້ສະເໜີທິດສະດີວິທະຍາສາດ ແລະ ປະຕິວັດ ກ່ຽວກັບການຂ້າມຜ່ານຂຶ້ນສູ່ລັດທິສັງຄົມນິຍົມ ໂດຍບໍ່ຜ່ານໄລຍະຂະຫຍາຍຕົວຂອງລັດທິທຶນນິຍົມ.
ພາຍຫຼັງທີ່ໄດ້ສຳເລັດການປະຕິວັດຊາດ ປະຊາຕິປະໄຕປະຊາຊົນ, ຫວຽດນາມກໍ່ຫັນມາດຳເນີນການປະຕິວັດສັງຄົມນິຍົມຢູ່ພາກເໜືອ (ແຕ່ປີ 1954) ແລະໃນຂອບເຂດທົ່ວປະເທດ (ແຕ່ປີ 1975). ໄຊຊະນະຂອງປະຊາຊົນຫວຽດນາມໃນການຕໍ່ສູ້ຕ້ານພວກລ່າເມືອງຂຶ້ນຝະລັ່ງ ແລະຈັກກະພັດອາເມລິກາຜູ້ຮຸກຮານ, ຮ່ວມປະເທດຊາດເຂົ້າເປັນເອກະພາບ, ທົ່ວປະເທດພ້ອມກັນຂ້າມຜ່ານຂຶ້ນສູ່ສັງຄົມນິຍົມ ໂດຍເລີ່ມຈາກພື້ນຖານກະສິກຳຫຼ້າຫຼັງ ບໍ່ຜ່ານໄລຍະຂະຫຍາຍຕົວຂອງລັດທິທຶນນິຍົມ, ນັ້ນແມ່ນຫຼັກຖານຕົວຈິງອັນຈັບໃຈທີ່ສຸດ ທີ່ຢັ້ງຢືນວ່າ ທິດສະດີຂອງ ວ.ອີ.ເລນິນ ກ່ຽວກັບການປະຕິວັດສັງຄົມນິຍົມໃນຍຸກສະໄໝຈັກກະພັດນິຍົມ ແມ່ນຖືກຕ້ອງໂດຍສົມບູນ, ມັນມີພື້ນຖານທິດສະດີວິທະຍາສາດ ພື້ນຖານພຶດຕິກຳ, ສ່ອງແສງຢ່າງຊັດເຈນເຖິງບັນດາຈຸດໃຫຍ່ ພື້ນຖານຂອງພຶດຕິກຳຫວຽດນາມໃນສະຕະວັດທີ XX ແລະໃນປັດຈຸບັນນີ້.
4- ບັນດາຜົນສຳເລັດທີ່ມີຄວາມໝາຍປະຫວັດສາດ ມີລັກສະນະບາດລ້ຽວ, ພິເສດແມ່ນບັນດາຜົນສຳເລັດຂອງການປ່ຽນແປງໃໝ່ໃນເວລາເກືອບ 30 ປີ ທີ່ຫວຽດນາມບັນລຸໄດ້ນັ້ນ ມີຫຼາຍສາເຫດ ຊຶ່ງສຳຄັນທີ່ສຸດແມ່ນຍ້ອນພັກ-ລັດຫວຽດນາມໄດ້ໝູນໃຊ້ຢ່າງປະດິດສ້າງ ບັນດາແນວຄິດ ທັດສະນະຂອງລັດທິມາກ - ເລນິນ, ໃນນັ້ນມີນະໂຍບາຍເສດຖະກິດແຜນໃໝ່ (NEP) ຂອງ ວ.ອີ.ເລນິນ ໃນໄລຍະຂ້າມຜ່ານຂຶ້ນສູ່ລັດທິ
ສັງຄົມນິຍົມ.
ເປັນອັນວ່າ, ດ້ວຍນະໂຍບາຍເສດຖະກິດແຜນໃໝ່ ວ.ອີ.ເລນິນ ໄດ້ຢັ້ງຢືນວ່າ ກ້າວຂຶ້ນສູ່
ສັງຄົມນິຍົມ ບໍ່ແມ່ນລົບລ້າງເສດຖະກິດຕະຫຼາດ ຫາກແມ່ນຕ້ອງນຳໃຊ້ເສດຖະກິດຕະຫຼາດ; ແຕ່ບໍ່ແມ່ນເສດຖະກິດແກ່ງແຍ້ງໂດຍເສລີແບບທຶນນິຍົມ ຫາກມີການດັດສົມຂອງລັດ; ມັນບໍ່ແມ່ນພື້ນຖານເສດຖະກິດຂອງພາກສ່ວນເສດຖະກິດໜຶ່ງທີ່ຜູກຂາດ ຫາກແມ່ນພຶ້ນຖານເສດຖະກິດຫຼາຍພາກສ່ວນ ທີ່ມີຫຼາຍຮູບການກຳມະສິດ,...
ການໝູນໃຊ້ລັດທິມາກ-ເລນິນ ຢ່າງປະດິດສ້າງ ລະອຽດແມ່ນນະໂຍບາຍເສດຖະກິດແຜນໃໝ່ຂອງ ວ.ອີ.ເລນິນ ເຂົ້າໃນສະພາບແວດລ້ອມ ເງື່ອນໄຂຫວຽດນາມ ໄດ້ສະແດງອອກຢ່າງຈະແຈ້ງເປັນພິເສດ ໃນທັດສະນະ ແຜນນະໂຍບາຍ ຂອງພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມ ກ່ຽວກັບການຂະຫຍາຍເສດຖະກິດຕະຫຼາດຕາມທິດສັງຄົມນິຍົມ ໃນໄລຍະຂ້າມຜ່ານຂຶ້ນສູ່ລັດທິ
ສັງຄົມນິຍົມ.
5- ບັນດາຜົນສຳເລັດທີ່ຫວຽດນາມຍາດມາໄດ້ໃນແນວຮົບການຕ່າງປະເທດ ແມ່ນຍ້ອນຫຼາຍສາເຫດ ຊຶ່ງສຳຄັນທີ່ສຸດແມ່ນຍ້ອນ ພວກເຮົາຮູ້ສົມທົບກຳລັງແຮງຂອງຊາດ ກັບກຳລັງແຮງຍຸກສະໄໝ, ເປັນຕົ້ນແມ່ນໄດ້ປະຕິບັດຢ່າງສະເໝີຕົ້ນສະເໝີປາຍ ແນວທາງການຕ່າງປະເທດເອກະລາດ ເປັນເຈົ້າຕົນເອງ ສັນຕິພາບ ການຮ່ວມມື ແລະພັດທະນາ; ຫັນການພົວພັນສາກົນເປັນຫຼາຍທິດ ຫຼາຍຮູບຫຼາຍແບບ; ເປັນເຈົ້າການ ແລະ ຕັ້ງໜ້າເຊື່ອມໂຍງເຂົ້າກັບສາກົນ, ຫວຽດນາມພ້ອມແລ້ວທີ່ເປັນເພື່ອນ
ເປັນຄູ່ຮ່ວມມືທີ່ໄວ້ວາງໃຈໄດ້ ຂອງບັນດາປະເທດໃນໂລກ, ເປັນສະມາຊິກທີ່ມີຄວາມຮັບຜິດຊອບ ຂອງປະຊາຄົມໂລກ, ສູ້ຊົນເພື່ອສັນຕິພາບ
ເອກະລາດແຫ່ງຊາດ ການພັດທະນາຢ່າງສະເໝີພາບ ກ້າວໜ້າ ຂອງບັນດາປະຊາຊາດ. ພິຈາລະນາທາງດ້ານທາດແທ້, ແນວທາງການຕ່າງປະເທດເທິງນີ້ຂອງຫວຽດນາມ ແມ່ນຄວາມປະດິດສ້າງຂອງພັກ-ລັດເຮົາ ໃນການໝູນໃຊ້ທັດສະນະຂອງ ວ.ອີ.ເລນິນ ກ່ຽວກັບ “ພ້ອມກັນຄົງຕົວໂດຍສັນຕິ” ລະຫວ່າງບັນດາປະເທດ ທີ່ມີລະບອບການເມືອງສັງຄົມແຕກຕ່າງກັນ ເຂົ້າໃນເງື່ອນໄຂຕົວຈິງຂອງຫວຽດນາມ,
ເຂົ້າໃນສະພາບແວດລ້ອມໃນປະເທດ ແລະສາກົນໃໝ່ໃນປັດຈຸບັນ.
ເປັນອັນຈະແຈ້ງວ່າ, ດ້ວຍການໄຈ້ແຍກເທິງນີ້ ເຮັດແນວໃດຈິ່ງເວົ້າວ່າ ລັດທິມາກ-ເລນິນ ແມ່ນ “ສິ່ງແປກຕ່າງຫ່າງໄກ”, ແມ່ນ “ບໍ່ສອດຄ່ອງ” ກັບຫວຽດນາມ (!).
ຈາກການໄຈ້ແຍກເທິງນີ້ ມີພື້ນຖານເພື່ອຢັ້ງຢືນວ່າ:
ທີໜຶ່ງ, ລັດທິມາກ - ເລນິນ ມີກຳລັງຊີວິດອັນແຮງກ້າ ມີຄຸນຄ່າຍຸກສະໄໝ, ຍ້ອມມັນແມ່ນທິດສະດີວິທະຍາສາດ ແລະ ປະຕິວັດ. ທິດສະດີດັ່ງກ່າວແມ່ນພື້ນຖານໂລກກະທັດ ພື້ນຖານວິທີວິທະຍາສາດ ຂອງມະນຸດຊາດ ແລະ ເຈາະຈິ້ມໃຫ້ແກ່ການຄົ້ນຄວ້າຕໍ່ໄປໃນອະນາຄົດ ຂອງມະນຸດຊາດ. ລັດທິມາກ - ເລນິນ ພ້ອມກັບແນວຄິດໂຮ່ຈີມິນ ໄດ້ກາຍເປັນຮາກຖານແນວຄິດທິດສະດີ ເປັນເຂັມທິດຊີ້ທາງ ໃຫ້ແກ່ການເຄື່ອນໄຫວປະຕິວັດ ຂອງພັກເຮົາ ໃນການນຳພາພາລະກິດສ້າງສາ ແລະ ປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດຫວຽດນາມສັງຄົມນິຍົມ.
ທີສອງ, ແມ່ນທິດສະດີວິທະຍາສາດ ແລະຖືກຕ້ອງ, ແຕ່ລັດທິມາກ - ເລນິນ ກໍ່ແມ່ນຜະລິດຕະພັນຂອງຍຸກສະໄໝ ຂອງສະພາບແວດລ້ອມປະຫວັດສາດທີ່ແນ່ນອນ, ດັ່ງນັ້ນ ມັນຈິ່ງບໍ່ສາມາດນຳສະເໜີບັນດາຄຳຕອບອັນຄົບຖ້ວນ ລະອຽດຖີ່ຖ້ວນ ໃຫ້ແກ່ທຸກບັນຫາ ໃນທຸກຍຸກສະໄໝ ຢູ່ທຸກປະເທດ. ດັ່ນນັ້ນ ຕ້ອງຖືລັດທິມາກ-ເລນິນເປັນທິດສະດີເປີດ ຊຶ່ງຕ້ອງໄດ້ຮັບການເພີ່ມເຕີມ ຂະຫຍາຍຕົວຕື່ມອີກຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ພ້ອມໆກັບວິວັດທະນາການແຫ່ງການຂະຫຍາຍປັນຍາຄວາມຮູ້ ວິທະຍາສາດ ພຶດຕິກຳ ຂອງມະນຸດຊາດ. ເມື່ອໝູນໃຊ້ບັນດາມູນຫຼັກພື້ນຖານຂອງທິດສະດີນີ້ ຈຳເປັນຕ້ອງອີງໃສ່ເງື່ອນໄຂປະຫວັດສາດ - ລະອຽດຕົວຈິງ ຂອງແຕ່ລະປະເທດ ເພື່ອໝູນໃຊ້ຢ່າງປະດິດສ້າງ. ບັນດາໄຊຊະນະທີ່ມີລັກສະນະປະຫວັດສາດ
ຂອງການປະຕິວັດຫວຽດນາມ ນັບແຕ່ເມື່ອມີພັກກອມມູນິດນຳພາ ເປັນສິ່ງຢັ້ງຢືນທີ່ຈັບໃຈທີ່ສຸດ
ກ່ຽວກັບການໝູນໃຊ້ຢ່າງປະດິດສ້າງ
ແລະການປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນການຂະຫຍາຍລັດທິມາກ - ເລນິນ ຂອງພັກ ຂອງປະຊາຊົນຫວຽດນາມ.
ທີສາມ, ການໝູນໃຊ້ທິດສະດີເຂົ້າໃນພຶດຕິກຳ ແມ່ນເສັ້ນທາງທີ່ຫຍຸ້ງຍາກ ລະອິດລະອ້ຽວ, ຕ້ອງມີກົນໄກທີ່ເໝາະສົມ ແລະ ມັນຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການທ່າທີ່ພາວະວິໄສ ວິທະຍາສາດ ຊື່ສັດ ຈິ່ງສຳເລັດຜົນໄດ້.
ຂໍ້ສະຫລຸບຕ່າງໆເທິງນີ້ ກໍ່ຖືກຕ້ອງໂດຍສົມບູນກັບການຄົ້ນຄວ້າ ໝູນໃຊ້ ແລະຂະຫຍາຍຢ່າງປະດິດສ້າງລັດທິມາກ - ເລນິນ ຢູ່ຫວຽດນາມ.
ຢູ່ຫວຽດນາມ, ນັບແຕ່ “ເສັ້ນທາງປະຕິວັດ” ໂດຍແມ່ນທ່ານປະທານໂຮ່ຈີມິນເປັນຜູ້ແຕ່ງ ແລະ ໂຄງການການເມືອງ ໂດຍແມ່ນກອງປະຊຸມສູນກາງພັກ ເດືອນຕຸລາປີ 1930 ຮັບຮອງຜ່ານ ມາເຖິງປັດຈຸບັນ, ພັກລ້ວນແຕ່ຢືນຢັນ ລັດທິມາກ - ເລນິນ ເປັນຮາກຖານແນວຄິດ ແລະເຂັມທິດຊີ້ທາງໃຫ້ແກ່ການເຄື່ອນໄຫວປະຕິວັດຂອງພັກ. ແຕ່ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ VII ຂອງພັກ ມາເຖິງດຽວນີ້ ໄດ້ມີການເພີ່ມເຕີມໃໝ່: “ພັກຖືລັດທິມາກ - ເລນິນ ແລະແນວຄິດໂຮ່ຈີມິນ ເປັນຮາກຖານແນວຄິດຂອງພັກ...” . ແຕ່ປີ 1991, ກອງປະຊຸມໃຫຍ່ຄັ້ງທີ VII ກໍ່ໄດ້ຢືນຢັນແລ້ວວ່າ: “...ແນວຄິດໂຮ່ຈີມິນແມ່ນໝາກຜົນແຫ່ງການໝູນໃຊ້ຢ່າງປະດິດສ້າງ ລັດທິມາກ - ເລນິນ ໃນເງື່ອນໄຂອັນລະອຽດຂອງປະເທດເຮົາ, ແລະ ໃນພາກຕົວຈິງ ແນວຄິດໂຮ່ຈີມິນໄດ້ກາຍເປັນຊັບສົມບັດຈິດໃຈອັນລ້ຳຄ່າຂອງພັກ ແລະ ຂອງຊາດເຮົາທັງໝົດ; ພັກກອມມູນິດຫວຽດນາມແມ່ນຜະລິດຕະພັນຂອງການສົມທົບລັດທິມາກ - ເລນິນ ກັບຂະບວນການກຳມະກອນ ແລະຂະບວນການຮັກຊາດ ຂອງປະຊາຊົນຫວຽດນາມ. ປະທານໂຮ່ຈີມິນ ແມ່ນຮູບປະກົດທີ່ຄົບຖ້ວນທີ່ສຸດ ຂອງການສົມທົບດັ່ງກ່າວນັ້ນ, ເປັນຕົວແທນທີ່ຮຸ່ງເຮືອງເຫຼືອງເຫຼືອມໃຫ້ແກ່ການສົມທົບລະຫວ່າງຊົນຊັ້ນ ແລະ ຊົນຊາດ, ປະຊາຊາດ ແລະ ສາກົນ, ເອກະລາດແຫ່ງຊາດ ແລະ ລັດທິ
ສັງຄົມນິຍົມ” (9) .
ກ້າວເຂົ້າສູ່ສະຕະວັດທີ XXI, ການພັດທະນາແບບກ້າວກະໂດດຂອງວິທະຍາສາດ ເຕັກໂນໂລຊີ, ທ່າອຽງໂລກາພິວັດ ດ້ວຍກຳລັງຊຸກດັນຂອງເສດຖະກິດພູມປັນຍາ ທີ່ພວມກ້າວດ້ວຍຄວາມໄວ “ມື້ໜຶ່ງເທົ່າກັບຮ້ອຍປີ” ຊຶ່ງໄດ້ ແລະພວມວາງໜ້າທີ່ຮັບຜິດຊອບອັນສຳຄັນໃໝ່ ທີ່ນັບມື້ນັບໃຫຍ່ຫຼວງ ສັບສົນ ແລະຫຍຸ້ງຍາກກວ່າເກົ່າ ອອກມາໃຫ້ທົ່ວພັກ ທົ່ວປວງຊົນ ແລະທົ່ວກອງທັບເຮົາ. ເວົ້າແບບອື່ນ,
ເມື່ອປະຫວັດສາດໂລກກ້າວເຂົ້າສູ່ສະໄໝແຫ່ງການຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງແຂງແຮງ, ກວ່າເວລາໃດໝົດ, ມີຫຼາຍບັນຫາເປັນລວາດໆ ທີ່ມີຄວາມໝາຍຍຸດທະສາດ ທັງພື້ນຖານ ທັງຮີບດ່ວນ ກ່ຽວພັນເຖິງຊາຕາກຳ ອະນາຄົດຂອງຊາດ ທີ່ຮຽກຮ້ອງໃຫ້ພັກເຮົາຕ້ອງຊອກຫາຄຳຕອບອັນສັກສິດໂດຍໄວ ຊຶ່ງຕໍ່ກັບບັນດາບັນຫາໃໝ່ ແລະຫຍຸ້ງຍາກນັ້ນ ບັນດານັກກໍ່ຕັ້ງລັດທິມາກ - ເລນິນບໍ່ໄດ້ໃຫ້ຄຳຕອບ ແລະ ກໍ່ບໍ່ອາດມີຄຳອະທິບາຍ ຄຳຕອບອັນລະອຽດໃດເລີຍ.
ເປັນທຳມະດາວ່າ, ຄືດັ່ງທີ່ໄດ້ສະເໜີມາຂ້າງເທິງ, ພວກເຮົາບໍ່ອາດປະຕິເສດບັນຫາໜຶ່ງຄື ໃນບັນດາທົດສະວັດທີ 7, 8 ເປັນຕົ້ນແມ່ນໃນຊຸມປີຕົ້ນທົດສະວັດທີ 9 ຂອງສະຕະວັດທີ XX,
ໃນຂະບວນວິວັດແຫ່ງການຫັນທິດສະດີມາກຊິດນັ້ນເປັນພາກຕົວຈິງ ຊາວພັກກອມມູນິດພົບຄວາມຫຍຸ້ງຍາກອັນໃຫຍ່ຫຼວງ. ພິເສດ, ເມື່ອປະຫວັດສາດຂະຫຍາຍຕົວ ມະນຸດຊາດຢູ່ໃນສະຖານະການທີ່ມີລັກສະນະຫົວລ້ຽວຫົວຕໍ່,
ເມື່ອທ່າອຽງໂລກາພິວັດກາຍເປັນອັນແຜ່ຫຼາຍທົ່ວໄປ ດ້ວຍບັນດາກຳລັງຊຸກດັນທີ່ແຂງແຮງ, ວຽກງານດັ່ງກ່າວຍິ່ງຫຍຸ້ງຍາກກວ່າເກົ່າຕັ້ງຫຼາຍເທົ່າ. ຊົນຊັ້ນກຳມະກອນ ທີ່ນຳໜ້າໂດຍພັກປະຕິວັດຂອງມັນ ໄດ້ ພວມ ແລະສືບຕໍ່ມີກຳລັງພຽງພໍ ເພື່ອແບກຫາບໜ້າທີ່ຮັບຜິດຊອບອັນສຳຄັນດັ່ງກ່າວ ຂອງປະວັດສາດສັງຄົມນິຍົມ,
ເມື່ອຮູ້ອີງໃສ່ການ ຊີ້ບອກ ຂອງປະຫວັດສາດຂະບວນການສັງຄົມນິຍົມ, ຮູ້ວິທີຜ່ານຜ່າບັນດາ ສິ່ງທ້າທາຍ ທີ່ມີລັກສະນະ “ເປັນ, ຕາຍ” ຂອງຍຸກສະໄໝ, ແລະປະການສຳຄັນພື້ນຖານ ມີຄວາມໝາຍຕັດສິນທີ່ສຸດ ແມ່ນຕ້ອງຮູ້ ກັບຄືນມາ ສູ່ລັດທິມາກ - ເລນິນ ຢ່າງໝັ້ນຄົງ ແລະປະດິດສ້າງ.
ສະນັ້ນ, ໃນການກໍ່ສ້າງລັດທິສັງຄົມນິຍົມ
ແລະ ປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດໃນປັດຈຸບັນ, ພວກເຮົາຍິ່ງຕ້ອງກັບຄືນມາສູ່ລັດທິມາກ - ເລນິນ, ແນວຄິດໂຮ່ຈີມິນຢ່າງຊື່ຕົງບໍລິສຸດ ແລະປະດິດສ້າງ. ຫຼັກການທີ່ບໍ່ຂະຫຍັບຂະຫຍາຍຄື ຕ້ອງຄົ້ນຄວ້າ ແລະຊາບຊືມມັນດ້ວຍຖານະທີ່ບໍ່ພຽງແຕ່ເປັນ ຮາກຖານທິດສະດີການເມືອງ
ທາງດ້ານການເມືອງ-ສັງຄົມ, ເປັນໂຄງການການເມືອງ-ວິທະຍາສາດ ທາງດ້ານການເຄື່ອນໄຫວປະຕິວັດ, ເປັນເອກະພົບອັນຄົບຖ້ວນໜຶ່ງ ທາງດ້າໂຄງປະກອບລະບົບ, ເປັນເນື້ອຕົວຈິງໜຶ່ງທີ່ເຄື່ອນເໜັງ ແລະເປັນເອກະພາບ ທາງດ້ານວິທະຍາສາດ-ພຶດຕິກຳ ເທົ່ານັ້ນ ຫາກຍັງເປັນທິດສະດີ-ພຶດຕິກຳເປີດ ທາງດ້ານສັງຄົມ-ປະຫວັດສາດ ແລະ ເປັນສັງລວມວິທີວິທະຍາສາດ ແລະປະຕິວັດ, ຄືກະໂຕລັດທິມາກ - ເລນິນໄດ້ກວມລວມ ແລະ ສະແດງອອກ.
ຜ່ານການທົດສອບ ແລະກວດພິສູດຂອງພຶດຕິກຳແຫ່ງປະຫວັດສາດ, ສິ່ງທີ່ນັບມື້ຍິ່ງກະຈ່າງແຈ້ງຄື, ຍ້ອນການຮ່ວມເປັນຜົນຜະລຶກ ຂອງບັນດາຄຸນສົມບັດແລະທາດແທ້ເຫຼົ່ານັ້ນ, ລັດທິມາກ - ເລນິນ ໂດຍມັນເອງ ມັນໄດ້ເປັນວິທະຍາສາດທີ່ມີລັກສະນະປະຕິວັດຢ່າງເລິກເຊິ່ງ. ເພາະວ່າ, ມັນແມ່ນທິດສະດີທີ່ບໍ່ພຽງແຕ່ແນໃສ່ ອະທິບາຍ ໂລກເທົ່ານັ້ນ ຫາກສຳຄັນກວ່ານັ້ນແມ່ນ ແນໃສ່ ດັດສ້າງ ໂລກ. ເວົ້າແບບອື່ນ, ລັດທິມາກ - ເລນິນ ບໍ່ແມ່ນປະເພດວິທະຍາສາດເພື່ອໂຕມັນເອງເປັນອັນຂາດ ຫາກແມ່ນວິທະຍາສາດກ່ຽວກັບການປະຕິວັດ, ວິທະຍາສາດຂອງພຶດຕິກຳ ແລະ ຍ້ອນພຶດຕິກຳປະຫວັດສາດການປະຕິວັດ ແນໃສ່ຈຸດໝາຍປົດປ່ອຍມະນຸດ ອອກຈາກການຄອບງຳ ຂອງ “ອານາຈັກແຫ່ງຄວາມຈຳເປັນ” ເພື່ອກ້າວໄປສູ່ “ອານາຈັກແຫ່ງອິດສະຫຼະເສລີ”. ຍ້ອນແນວນັ້ນ, ມັນໄດ້ກວມລວມຄວາມສາມາດຂະຫຍາຍຕົວດ້ວຍຕົນເອງ ປະດິດສ້າງດ້ວຍຕົນເອງ ຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ໂດຍຜ່ານການປະຕິວັດ. ເວົ້າວ່າຕັ້ງໝັ້ນໃນລັດທິມາກ - ເລນິນ ກໍ່ໝາຍຄວາມວ່າຕ້ອງຂະຫຍາຍມັນຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ ດ້ວຍພຶດຕິກຳປະຕິວັດປະດິດສ້າງ; ພ້ອມກັນນັ້ນ ກໍ່ຕ້ອງຍົກສູງສະຕິລະວັງຕົວ ຕ້ານຄືນຢ່າງທັນການ ແລະມີປະສິດທິຜົນ ຕໍ່ທຸກໆປະກົດການ ຂອງລັດທິອັດຖະປະໂຫຍດ ລັດທິສວຍໂອກາດ ແລະລັດທິແກ້ ທີ່ກໍ່ຄວາມເປື້ອນເປິະ ບິດເບືອນ ແລະໃສ່ຮ້າຍປ້າຍສີລັດທະມາກ-ເລນິນ.
ດັ່ງນັ້ນ, ເນື້ອແທ້ຂອງການສືບຕໍ່ຄົ້ນຄວ້າ ຂະຫຍາຍລັດທິມາກ - ເລນິນ ແມ່ນ ຄົ້ນຄວ້າ ຄົ້ນເຜີຍ ແລະ ສະຫລຸບສັງລວມບັນດາບັນຫາທີ່ມີລັກສະນະກົດເກນ, ບັນດາກົດເກນແຫ່ງການເຄື່ອນເໜັງສັງຄົມ ຢ່າງກວມລວມ, ມີລັກສະນະລວມທີ່ສຸດ, ມີລັກສະນະຈຳເປັນແນ່ນອນ ແຕ່ພັດໄດ້ບັນຈຸແລະໄດ້ສະແດງອອກຢ່າງມີຊີວິດຊີວາ ຢູ່ໃນບັນດາໄລຍະປະຫວັດສາດອັນລະອຽດ ທີ່ແນ່ນອນ, ໂດຍພິຈາລະນາໃນວິວັດທະນາການທັງໝົດແຫ່ງການພັດທະນາປະຫວັດສາດ - ທຳມະຊາດ ຂອງມະນຸດຊາດ,
ເພື່ອການດຳລົງຄົງຕົວ ແລະ ຂະຫຍາຍຕົວຂອງລັດທິສັງຄົມນິຍົມໃນສະຕະວັດທີ XXI .
ຕາມນັ້ນ, ເນື້ອແທ້ຂອງການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີການເມືອງທັງໝົດຂອງພວກເຮົາ ແມ່ນແນໃສ່ ຈຸດໝາຍປະກອບສ່ວນສ້າງແນວທາງການເມືອງ ທີ່ເປັນເອກະລາດ ເປັນເຈົ້າຕົນເອງ ຖືກຕ້ອງ ແລະ ປະດິດສ້າງ ເພື່ອນຳພາ ຊີ້ນຳໄຊຊະນະຂອງການກໍ່ສ້າງລັດທິສັງຄົມນິຍົມ ແລະ ປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດ, ພາຍໃຕ້ການນຳພາຂອງພັກຢູ່ປະເທດເຮົາໃນປັດຈຸບັນ ບົນພື້ນຖານລັດທິມາກ - ເລນິນ, ແນວຄິດໂຮ່ຈີມິນ. ແຕ່ໃນພາກພຶດຕິກຳ, ບໍ່ແມ່ນເມື່ອເວົ້າເຖິງການກຳນົດທິດສັງຄົມນິຍົມ ໃນວຽກງານຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີການເມືອງ ກໍ່ຈະມີທິດສະດີທີ່ຖືກຕ້ອງໃນທັນທິທັນໃດ ກ່ຽວກັບພາລະກິດການກໍ່ສ້າງລັດທິສັງຄົມນິຍົມ, ລະອຽດຄືແນວທາງການເມືອງກໍ່ສ້າງລັດທິສັງຄົມນິຍົມ ແລະປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດທີ່ຖືກຕ້ອງ. ຍ້ອນວ່າ, ດ້ານໜຶ່ງ, ທາງດ້ານວິທີວິທະຍາ, ມີການກຳນົດທິດກໍ່ຈະມີການຜີກຈາກທິດໝາຍ (ຫຼົງທິດ), ພິຈາລະນາທາງດ້າມະຫາພາກ ກໍ່ຄືຈູນລະພາກ, ໃນຂະໜາດທົ່ວທັງໝົດ ກໍ່ຄືໃນພາກສ່ວນ; ດ້ານອື່ນ, ທາງດ້ານການຈັດຕັ້ງພຶດຕິກຳ, ຕົວມັນເອງໄດ້ມີຄວາມບໍ່ສອດຄ່ອງສອງປະການ: ວາງແນວທາງການເມືອງຜິດກັບກົດເກນ ແລະ ຈັດຕັ້ງການປະຕິບັດແນວທາງການເມືອງຢ່າງຜິດເຂວ. ໃນອະດີດຕະການ, ຄວາມຜິດພາດທາງດ້ານພຶດຕິກຳໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນສອງປະການດັ່ງກ່າວ. ເພາະສະນັ້ນ, ໃນກອງປະຊຸມກາງສະໄໝ ຂອງຄະນະບໍລິຫານງານສູນກາງພັກຊຸດທີ VII (ເດືອນມັງກອນ ປີ 1994), ພັກເຮົາໄດ້ກ່າວເຕື່ອນ ແລະ ເປັນຫ່ວງເປັນໃຍທີ່ສຸດ ກ່ຽວກັບໄພອັນຕະລາຍແຫ່ງການຜີກຈາກທິດ
ສັງຄົມນິຍົມ, ຖືວ່ານີ້ແມ່ນ ໄພອັນຕະລາຍອັນດັບໜຶ່ງ ໃນໄພອັນຕະລາຍສີ່ຢ່າງ, ທີ່ມີຢູ່ທັງສອງດ້ານ ການວາງແນວທາງ ແລະ ການຈັດຕັ້ງປະຕິບັດແນວທາງການເມືອງ ຂອງພັກ.
ເວົ້າຄືແນວນັ້ນ ເພື່ອໃຫ້ຮັບຮູ້ຢ່າງເລິກເຊິ່ງວ່າ ບັນຫາຢຶດໝັ້ນທິດທາງສັງຄົມນິຍົມໃນການຄົ້ນຄວ້າທິດສະດີການເມືອງ ບົນພື້ນຖານລັດທິມາກ - ເລນິນ ມີຄວາມໝາຍສຳຄັນເປັນພິເສດ, ຕັດສິນເຖິງຜົນສຳເລັດຂອງພັກເຮົາ, ຂອງພາລະກິດກໍ່ສ້າງສັງຄົມນິຍົມ ແລະ ປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດຂອງພວກເຮົາໃນປັດຈຸບັນ
ແລະຂອງຊາດ ຂອງປະເທດເຮົາໃນອະນາຄົດ. ນັ້ນແມ່ນບົດຮຽນແຫ່ງຜົນສຳເລັດ ຫຼືປະລາໄຊຂອງພວກເຮົາ ໃນພຶດຕິກຳແຫ່ງການກໍ່ສ້າງສັງຄົມນິຍົມ ຫຼາຍທົດສະວັດທີ່ຜ່ານມາ; ນັ້ນກໍ່ແມ່ນບົດຮຽນແຫ່ງຄວາມປະລາໄຊ ຂອງບັນດາພັກກອມມູນິດຜູ້ກຳອຳນາດ ຢູ່ບັນດາປະເທດສັງຄົມນິຍົມ ຢູ່ສະຫະພາບໂຊວຽດ ແລະເອີຣົບຕາເວັນອອກ ໃນທົດສະວັດສຸດທ້າຍ ຂອງສະຕະວັດທີ XX, ເມື່ອຜີກຈາກທິດໝາຍ ຫຼືຫຼົງທິດໃນການວາງແນວທາງການເມືອງ, ກວ້າງກວ່ານັ້ນແມ່ນທິດສະດີການເມືອງ. ກະໂຕການຂະຫຍາຍຕົວຢ່າງສັບສົນ ແລະຫຍຸ້ງຍາກຂອງພຶດຕິກຳປະຕິວັດໄດ້ໃຫ້ເຫັນວ່າ ບໍ່ມີສິ່ງໃດທີ່ອາດຈະພຶດຕິກຳກວ່າ ເມື່ອພວກເຮົາມີທິດສະດີວິທະຍາສາດ ແລະປະຕິວັດ ພາທາງ. ຢູ່ບ່ອນໃດ ແລະໃນເວລາໃດທີ່ວຽກງານທິດສະດີບໍ່ໄດ້ຮັບຄວາມເອົາໃຈໃສ່ຢ່າງຖືກລະດັບ ແມ່ນຢູ່ບ່ອນນັ້ນແລະໃນເວລານັ້ນ ຈະເກີດວິກິດການດ້ານທິດສະດີ ແລະທິດສະດີຖືກຖອຍຫຼັງ; ຕາມນັ້ນ, ວຽກງານຈັດຕັ້ງພຶດຕິກຳກໍ່ຈະສັບສົນວຸ້ນວາຍ, ຊ້ຳບໍ່ໜຳຍັງຖືກຫຍຸ້ງຍາກຕິກຂັດ ແລະລົ້ມຈົມ. ພຶດຕິກຳໄດ້ຢືນຢັນແລ້ວວ່າ, ມີພຽງ
ເລິີ່ມຈາກລັດທິມາກ - ເລນິນ, ແນວຄິດໂຮ່ຈີມິນ, ຈັດຕັ້ງພຶດຕິກຳເປັນຢ່າງດີ, ສະຫລຸບສັງລວມບົດຮຽນພຶດຕິກຳປະຕິວັດ ຢ່າງທັນການແລະເປັນປະຈຳ ແມ່ນເສັ້ນທາງໜຶ່ງດຽວທີ່ຖືກຕ້ອງ
ເພື່ອຂະຫຍາຍ ແລະປົກປ້ອງທິດສະດີປະຕິວັດ
ຈິ່ງສືບຕໍ່ນຳເອົາພາລະກິດການປະຕິວັດກ້າວຂຶ້ນຢ່າງບໍ່ຢຸດຢັ້ງ.
ນັ້ນແມ່ນ ຈຸດປະສົງ ເສັ້ນທາງ ສິ່ງແວດລ້ອມ, ແມ່ນບາດກ້າວ ໄມ້ຫຼາວັດແທກປະສິດທິຜົນ, ແມ່ນສິ່ງທ້າທາຍ ໂອກາດດີໃນການພັດທະນາ ແລະ ແມ່ນຂອບຟ້າແຫ່ງການປະດິດສ້າງ ຂອງວຽກງານທິດສະດີໃນປັດຈຸບັນ
ເພື່ອແນໃສ່ກໍ່ສ້າງ ແລະຂະຫຍາຍຮາກຖານແນວຄິດການເມືອງ ທີ່ພາທາງໃຫ້ແກ່ພາລະກິດການປ່ຽນແປງໃໝ່ ກໍ່ສ້າງສັງຄົມນິຍົມ ແລະປົກປັກຮັກສາປະເທດຊາດຫວຽດນາມ ໄປສູ່ອະນາຄົດ; ພ້ອມກັນນັ້ນ ກໍ່ຮັບຮອງ ທ່າທີ່ ຄວາມເດັດດ່ຽວ ຄວາມສາມາດ ແລະ ສິນທຳ ຂອງພວກເຮົາຕໍ່ກັບທິດສະດີມາກຊິດ.
ຍ້ອນວ່າ, ພິຈາລະນາຈົນສຸດ, ວຽກງານທິດສະດີທັງໝົດຂອງພວກເຮົາ ທາງດ້ານເນື້ອແທ້ແມ່ນແນໃສ່ ຈຸດປະສົງກໍ່ສ້າງແນວທາງການເມືອງທີ່ປັນເອກະລາດ ເປັນເຈົ້າຕົນເອງ ແລະ ປະດິດສ້າງທາງດ້ານທິດສະດີຂອງພັກ ເພື່ອຊີ້ນຳໄຊຊະນະ ໃນການສ້າງສາສັງຄົມນິຍົມ ຢູ່ໃນປະເທດເຮົາ , ຕາມລັດທິມາກ - ເລນິນ, ແນວຄິດໂຮ່ຈີມິນ. ປະຫວັດສາດພັກເຮົາ ໃນ 84 ປີທີ່ຜ່ານມາໄດ້ຢັ້ງຢືນວ່າ: ຍ້ອນຕັ້ງໝັ້ນ ແລະ ໝູນໃຊ້ລັດທິມາກ - ເລນິນ, ແນວຄິດໂຮ່ຈີມິນ ຢ່າງໄຫວພິບ ປະດິດສ້າງ, ຈາກນັ້ນຊອກຫາໄດ້ ທາດແທ້ ກົດເກນການເຄື່ອນເໜັງພິເສດສະເພາະ ຂອງສັງຄົມຫວຽດນາມ ແລະ ທ່າອຽງແຫ່ງການເຄື່ອນເໜັງອັນຈຳເປັນແນ່ນອນຂອງຍຸກສະໄໝ ; ພ້ອມກັນນັ້ນ, ຕໍ່ສູ້ ຢ່າງເດັດດ່ຽວ ຕ້ານກັບທຸກໆປະກົດການຂອງລັດທິອັດຖະປະໂຫຍດ ລັດທິຄຳພີຕາຍຕົວ ລັດທິສວຍໂອກາດ..., ພັກເຮົາໄດ້ສຳເລັດຜົນ ໃນການກໍ່ສ້າງແນວທາງປະຕິວັດທີ່ເປັນເອກະລາດ ເປັນເຈົ້າຕົນເອງ ແລະປະດິດສ້າງ ຂອງການປະຕິວັດຢູ່ປະເທດເຮົາ.
ໃນລະດັບມະຫາພາກ, ວຽກງານທິດສະດີໄດ້ປະກອຍສ່ວນອັນສຳຄັນ ໃນການອະທິບາຍທຳຄວາມກະຈ່າງແຈ້ງ ຫຼາຍໆບັນຫາວິທະຍາສາດ-ພຶດຕິກຳທີ່ເປັນພື້ນຖານ ແລະສຳຄັນທີ່ສູດ, ສືບຕໍ່ພາປະເທດຊາດຜ່ານຜ່າຄວາມຫຍຸ້ງຍາກ ສິ່ງທ້າທາຍຕ່າງໆ ແລະສືບຕໍ່ຂະຫຍາຍຕົວບົນເສັ້ນທາງສັງຄົມນິຍົມ, ພາຍໃຕ້ແສງສະຫວ່າງຂອງລັດທິມາກ - ເລນິນ, ແນວຄິດໂຮ່ຈີມິນ. ນັ້ນແມ່ນບັນດາບັນຫາກ່ຽວກັບຈຸດພິເສດ ເນື້ອໃນຂອງຍຸກສະໄໝປັດຈຸບັນ; ກ່ຽວກັບຕົວແບບ ແລະເສັ້ນທາງສັງຄົມນິຍົມຢູ່ຫວຽດນາມ; ກ່ຽວກັບພາລະກິດການຫັນເປັນອຸດສາຫະກຳ ທັນສະໄໝ; ກ່ຽວກັບການພັດທະນາເສດຖະກິດຕະຫຼາດກຳນົດທິດສັງຄົມນິຍົມ; ກ່ຽວກັບການເປັນເຈົ້າການ ຕັ້ງໜ້າເຊື່ອມໂຍງເຂົ້າກັບສາກົນ; ກ່ຽວກັບການກໍ່ສ້າງພື້ນຖານວັດທະນະທຳຫວຽດນາມທີ່ກ້າວໜ້າ
ແລະເຂັ້ມຂົ້ນໄປດ້ວຍສີສັນຊາດ; ກ່ຽວກັບການເສີມຂະຫຍາຍກຳລັງແຮງແຫ່ງຄວາມສາມັກຄີປວງຊົນທັງຊາດ ແລະ ສາມັກຄີສາກົນ; ກ່ຽວກັບການກໍ່ສ້າງລັດແຫ່ງອຳນາດກົດໝາຍສັງຄົມນິຍົມຫວຽດນາມ; ກ່ຽວກັບການກໍ່ສ້າງພັກໃຫ້ທຽບເທົ່າກັບພາລະກິດປ່ຽນແປງໃໝ່ປະເທດຊາດ,... ຄວາມມານະພະຍາຍາມທັງໝົດນັ້ນ ຂອງວຽກງານທິດສະດີ ໄດ້ປະກອບສ່ວນໂດຍກົງ ເຂົ້າໃນການເຮັດໃຫ້ “ເສັ້ນທາງກ້າວຂຶ້ນສັງຄົມນິຍົມຢູ່ຫວຽດນາມ ນັບມື້ນັບໄດ້ກຳນົດຢ່າງຈະແຈ້ງກວ່າອີກ” , ພາໃຫ້ປະເທດຫລຸດພົ້ນອອກຈາກວິກິດການເສດຖະກິດ - ສັງຄົມ ທີ່ໜັກໜ່ວງແກ່ຍາວໃນສອງທົດສະວັດສຸດທ້າຍ ຂອງສະຕະວັດທີ XX, ກ້າວເຂົ້າສູ່ສະໄໝແຫ່ງການພັດທະນາໃໝ່ ໃນສະຕະວັດທີ XXI ດ້ວຍທ່ວງທ່າ ແລະ ກຳລັງແຮງໃໝ່, ດ້ວຍອັດຕາຄວາມໄວໃໝ່ ຄືດັ່ງທີ່ທຸກຄົນໄດ້ເຫັນມາ.
ນັ້ນແມ່ນໜຶ່ງໃນບັນດາ ບົດຮຽນປະຫວັດສາດອັນລ້ຳຄ່າ ທີ່ປະກອບສ້າງໄຊຊະນະຂອງການປະຕິວັດຫວຽດນາມ, ປະກອບສ່ວນເຂົ້າໃນ ການຂະຫຍາຍເພີ່ມເຕີມຢ່າງປະດິດສ້າງ ແລະ ປົກປ້ອງຢ່າງສຳເລັດຜົນ
ລັດທິມາກ - ເລນິນ, ແນວຄິດໂຮ່ຈີມິນ, ບົນພື້ນຖານຮັບປະກັນ ຄວາມເປັນເອກະພາບລະຫວ່າງທິດສະດີປະຕິວັດ ແລະ ພຶດຕິກຳປະຕິວັດ ເພື່ອແນໃສ່ທັງຍົກສູງລະດັບທິດສະດີ ທັງຍູ້ແຮງຄວາມສາມາດຈັດຕັ້ງພຶດຕິກຳປະຕິວັດ./.
ໂດຍ: ຮສ.ດຣ. ຫວູວັນຝຸກ
ບັນນາທິການໃຫຍ່ວາລະສານກອມມູນິດ
* ບົດນີ້ໄດ້ລົງພິມໃນວາລະສານກອມມູນິດ ສະບັບທີ 855 (ເດືອນມັງກອນ 2014
